Dolina Kobylańska

Miejsce na odetchnięcie od zgiełku miasta jak i cel wspinaczy skałkowych.

Okolice Krakowa oferują wiele, urokliwych miejsc. Jedną z nich jest Dolina Kobylańska. Spacer całą ścieżką doliny liczy 2,5 km w jedną stronę. Przez Dolinę Kobylańską prowadzi żółty szlak pieszy, który łączy Kobylany z Będkowicami. Wytyczono również dwa szlaki rowerowe: niebieski i czerwony.

Samochód polecam zostawić na oficjalnym, bezpłatnym i dobrze zagospodarowanym parkingu. Link do parkingu: https://goo.gl/maps/cLPxMA5faeRa5TnU9.

Tuż przy parkingu znajdują się pierwsze miejsca biwakowe.

Maszerujemy leśną, momentami dość stromą ścieżką w dół.

Po paru minutach spokojnego marszu znajdujemy się w Dolinie Kobylańskiej, nieopodal tak zwanej Bramy Kobylańskiej. W prawo jest strzałka, za którą ścieżka prowadzi do Skalnego Raju (Skała Kula), a w lewo dojdziesz do najbardziej rozpoznawalnego fragmentu Doliny Kobylańskiej, wspomnianej już Bramy.

Z lewej strony Bramę tworzy Turnia Marcinkiewicza, natomiast z prawej, słynna turnia Żabi Koń.

Wspinacze chodzą po skałach, a na polanie można spotkać piknikujących turystów.

W skałach Żabiego Konia znajduje się kapliczka Matki Boskiej, prowadzą do niej drewniane oraz betonowe, wysokie schody. Nie mając potrzeb duchowych, również warto tam wejść- dla widoku na dolinę.

Widok spod Kapliczki.

Południowa część Doliny Kobylańskiej jest bardzo popularna i dość tłoczna w weekendy i popołudnia, natomiast jej północna strona nie przyciąga już takiej ilości turystów.

Można przejść się całym dnem Doliny Kobylańskiej, choć w moim odczuciu kolejne odcinki nie są spektakularne, raczej niczym nie zaskoczą, choć wiadomo, że sam spacer jest przyjemny. Przekraczając Bramę, maszerujemy prostą ścieżką otoczeni skałkami, m.in. o nazwie Wielbłąd, Żabka, Dumający Mędrzec czy Płetwa. Las schodzi coraz niżej Doliny. Mijamy betonowe ławki, które trochę psują krajobraz.